Oksidatif Stres: Hücresel seviyede; hücre içi organellerde ve fonksiyonlarında (hücre zarlarında, mitekondrilerde; enerji (ATP) üretiminde, ribozomlarda; Protein sentezinde) hücre içi sinyal iletim sistemlerinde, DNA/RNA yapılarında, DNA metilasyon yolaklarında, epigenetik değişikliklerde bozulmalara neden olmaktadır. Başlıca oksidatif stres moleküller, şunlardır; reaktif oksijen türevleri, (ROS), reaktif nitrogen türevleri (RNS), süperoksit (O₂⁻) ve hidroksil radikalleri (HO•)’dir.

Glutatyon; (L-γ-glutamyl-L-cysteinyl-glycine) üç aminoasitten; Glutamin, Sistein ve Glisin oluşan bir tripeptiddir.

Lipozomal Glutayon: Antioksidan tedavi oksidatif stresin önlenmesi ve aktive olmuş ise de kontrol altına lınmasını sağlar. Antioksidan tedavide en etkili moleküllerden birisi de Lipozomal glutatyon dur.

Otizmde (OSB): Beyinde sinir hücrelerinde hem enflamasyon (nöro-enflasyon) hem de oksidatif stres aktivasyonu vardır ve bunların sonucu olarak da mikroglial hücrelerde sayıca artış ve fonksiyon bozukluklarının varlığı bildirilmiştir. Otizmde antioksidan tedavi beyinde sinir hücrelerinde (nöron) başta oksidatif stres hasarlarını ve nöronal enflamasyonu ve bunların sonucu olarak da mikroglia hücre sayılarındaki artışı ve fonksiyon bozuklukların kontrol altına alınmasında çok önemli ve kritik olumlu etkiler gösterir. Hücresel ve moleküler seviyedeki bu koruyucu etkiler de; tıbbi anlamada sinir hücreleri canlılığının korunması ve nöronal sinyal iletim sistemleri ve sinaptik budama ve sinaptik mimari yapının düzenli ve dengeli olması, nöronal network ağının sağlıklı yapılanması ve işleyişlerinde olumlu sonuçların doğmasına neden olabilmektedir. Beyin içindeki sinir hücrelerinin, sinaptik yapıların, mikroglia hücrelerinin yapı ve fonksiyonlarındaki onarım ve düzenlemeler ise davranış bozukluklarında azalma ve iyileşmeler ile direkt ilişkilidir.